خانه / تست‌های آزمایشگاه / Glucose Tolerance test (GTT)

Glucose Tolerance test (GTT)

نام اختصاری: GTT

سایر نام ها: تست تحمل گلوکز،OGGT  (تحمل گلوکز خوراکی)، GCT (تحمل گلوکز بارداری)

بخش مورد انجام : بیوشیمی

نوع نمونه قابل اندازه گیری: سرم، پلاسمای هپارینه یا ETDA دار، ادرار

حجم نمونه مورد نیاز:ml  ۰٫۵ (سرم یا پلاسما) ،ml  ۵ (ادرار رندم)

شرایط نمونه گیری:

در شرایط ناشتا (hour 12- 8) از بیمار نمونه گیری کرده، سپس به بیمار محلول حاوی gr 75 کربوهیدرات ( بارداری  ۱۰۰gr) را داده و در فواصل ۳۰، ۶۰، ۹۰ و ۱۲۰ دقیقه از بیمار نمونه گیری گردد. مقدار کربوهیدرات لازم برای کودکان gr/kg  ۱٫۷  وزن بدن، حداکثر تا gr 75 می باشد. در مورد زنان باردار نمونه گیری در فواصل ۱، ۲ و ۳۳ ساعت صورت می گیرد.

ملاحظات نمونه گیری:

۱-    بیمار می بایست ۱۲- ۸  ساعت قبل از انجام آزمایش ناشتا باشد.

۲-    بیمار می بایست تمام محلول گلوکز خوراکی را بخورد.

۳-    بیمار در فاصله صرف غذا ( محلول خوراکی گلوکز) و نمونه گیری از مصرف غذا، چای، قهوه، تنباکو اجتناب گردد.

۴-    بیمار در فاصله صرف غذا تا نمونه گیری باید در حالت استراحت باشد و از فعالیت شدید بپرهیزد. در صورت استعمال داروهایی که بر نتایج تست GTT تاثیر دارد آن را در برگه آزمایش یادداشت کنید.

۵-    سن بیمار حائز اهمیت بوده، در برگه آزمایش یادداشت گردد.

موارد عدم پذیرش نمونه: همولیز شدید نمونه موجب رد آن گردد.

شرایط نگهداری: نمونه در C ۴ به مدت ۷ روز و در C ۲۰-  به مدت ۳۰ روز پایدار است.

کاربردهای بالینی: تشخیص و پایش بیماران دیابت ملیتوس و سایر اختلالات کربوهیدراتی نظیر دیابت حاملگی هیپوگلیسمی نوزادان، هیپوگلیسمی ایدیوپاتیک و کارسینوم سلول های چزایر پانکراس

روش مرجع: : روش آنزیماتیک هگزوکیناز ( در سرم و پلاسما)

روش ارجع:  روش آنزیماتیک گلوکز اکسیداز

سایر روش ها: هگزوکیناز(متد UV)، O-Toluidine، فولن وو، شافرهارتمن- سوموژی، فروسیانید، بندیکت، واکنش رنگی نئوکوپرین و …

مقادیر طبیعی: مقادیر به mg/dl  می باشد.

سرم:

ناشتا : ۱۱۰- ۷۰ (بیش از ۶۰ سال: ۱۱۵- ۷۰ )

۳۰ دقیقه: ۱۷۰- ۱۱۰

۶۰ دقیقه : ۱۷۰- ۱۲۰

۹۰ دقیقه : ۱۴۰- ۱۰۰

۱۲۰ دقیقه : ۱۲۰ – ۷۰  (میلی گرم / دسی لیتر)

زنان باردار:

 ناشتا:  mg/dl105      ۱ ساعته:  mg/dl190      ۲ ساعته:  mg/dl165      ۳ ساعته:  mg/dl145

ادرار: منفی (عدم حضور گلوکز در ادرار).

تفسیر: مقدار گلوکز خون ناشتا بیش از mg/dl 140 و مقدار نمونه دقیقه ۱۲۰ بیش از mg/dl 140 و دقایق ۳۰، ۶۰ و ۹۰ بیش از mg/dl 200 نشان دهنده عدم تحمل گلوکز است. اتحادیه دیابت آمریکا (ADA) توصیه نموده که زنان بارداری که قبلاً. سابقه GCT غیر طبیعی نداشته اند در هفته های ۲۴ و ۲۸ بارداری با ۵۰۰ گرم گلوکز مورد آزمایش قرار گیرند. اگر سطح گلوکز ناشتا بیشتر از  ۱۴۰mg/dl باشد، توصیه می شود که پس از طی حداقل ۶ هفته و یا بیشتر از زمان زایمان مجدداً با آزمون تحمل گلوکز غیر بارداری (GGT) مورد آزمایش قرار گیرند. مشاهده گلوکز در ادرار نشان دهنده گذشتن آن از حد آستانه کلیوی و عدم تحمل گلوکز است.

افزایش سطح:

دیابت قندی، دیابت حاملگی، سوء تغذیه، پاسخ استرس حاد به شرایطی نظیر عفونت، سوختگی ها و جراحی، سندرم کوشینگ، فئوکروموسیتوم، گلوکاگونوما، آکرومگالی، درمان با دیورتیک ها و کورتیکواستروئیدها، نارسایی مزمن کلیوی و پانکراتیت حاد و به دنبال گاستروکتومی.

عوامل مداخله گر:

۱-    استعمال دخانیات

۲-    استرس

۳-    ورزش شدید

۴-    روزه داری یا گرسنگی شدید

۵-    داروهایی نظیر آسپرین، β بلوکرها، فوروزماید، نیکوتین، ضدبارداری خوراکی (OCP)، فنوتیازین ها، داروهای عصبی و روانی، استروئیدها، دیورتیک های تیازیدی، داروهای ضد فشار خون، داروهای ضد التهابی

توضیحات:

  • در بیماران با عفونت های شدید و یا اختلالات آندوکرین که بیماران دیابتی نمی باشند، عدم تحمل گلوکز مشاهده می شود.
  • انجام این تست برای بیماران بستری نباید درخواست شود.
  • در صورت مشاهده قند در ادرار میزان گلوکز سرمی آن را ملاحظه کنید.
  • همراهی این آزمایش با تست Hb A1C ارزش تشخیصی آزمایش را بالا خواهد برد.

همچنین ببینید

Adenosindeaminase (ADA)

نام اختصاری: ADA سایر نام ها:  آدنوزین د آمیناز،   Adenosine Deaminase, Fluid بخش مورد انجام …

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *