Albumin (Alb)

نام اختصاری: Alb

سایر نام ها: آلبومین

بخش مورد انجام : بیوشیمی

نوع نمونه قابل اندازه گیری: سرم

حجم نمونه مورد نیاز: ml 0.5

شرایط نمونه گیری:

  1. نیاز به ناشتایی نمی باشد.
  2.  از مصرف غذاهای پرچرب قبل از انجام آزمایش اجتناب گردد.

ملاحظات نمونه گیری:

  1. سن و جنس بیمار در برگه آزمایش ثبت گردد.
  2. نمونه نباید به مدت زیاد (بیش از ۱۲ ساعت) در دمای اتاق بماند.

موارد عدم پذیرش نمونه: همولیز شدید نمونه موجب رد نمونه می گردد.

شرایط نگهداری: نمونه در C ۴ به مدت ۵ ماه و در C ۲۰ –  به مدت ۴ ماه پایدار است.

کاربردهای بالینی: در تشخیص افتراقی بیماری های مرتبط با نسبت Alb به گلبولین و ارزیابی وضعیت تغذیه ای بدن

روش متداول: فتومتریک، برموکرزول گرین

مقادیر طبیعی:

g/dl 3.5 – 5

مقادیر مرجع برای اطفال کمتر از ۱۲ ماه تعیین نشده است.

 

تفسیر:

هیپرآلبومینمی (افزایش آلبومین) اهمیت تشخیصی کمی به جز در موراد دهیدراتاسیون دارد. موقعی که مقادیر آلبومین سرم یا پلاسما به کمتر از g/dl ۲ برسد ادم معمولاً ظاهر می شود.

عوامل مداخله گر:

در شرایط داخل بدن (invivo) مصرف استروئیدهای آنابولیک، کلوفیبرات، پروژسترون، اپی نفرین باعث افزایش و مصرف آلوپورینول و استروژن باعٍث کاهش مقادیر می گردد. در شرایط آزمایشگاهی (invitro) دکستران افزایش دهنده پروتئین های تام سرم می باشند.

توضیحات: مقادیر آلبومین به دست آمده با روش برموکزول گرین ممکن است با مقادیر حاصل شده با روش الکتروفورز یکسان نباشد.

همچنین ببینید

Adenosindeaminase (ADA)

نام اختصاری: ADA سایر نام ها:  آدنوزین د آمیناز،   Adenosine Deaminase, Fluid بخش مورد انجام …

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *